Arkadiusz Kuczyński

Arkadiusz Kuczyński


Urodził się i wychowywał w Trójmieście. Tam też nawrócił się podczas nauki w szkole średniej, w 1984 roku. Po ukończeniu szkoły średniej odbył zasadniczą służbę wojskową, podczas której odebrał wyraźne powołanie do służby Bogu. Absolwent studiów teologicznych (WST, ChAT), duchowny, członek Prezydium Naczelnej Rady Kościoła Zielonoświątkowego w RP i wykładowca w WSTS. Od 1994 drugi pastor Zboru Stołecznego Kościoła Zielonoświątkowego przy ul. Siennej. 21 października 2001 r. został wprowadzony w urząd pierwszego pastora tej społeczności. Żonaty z Bogną, która wraz z nim tworzy i realizuje wizję i kierunek działania Zboru Stołecznego. Oboje są szczęśliwymi rodzicami Moniki, Szymona i Piotra.


  • Dla kogo jest Wieczerza Pańska?

    Dla kogo jest Wieczerza Pańska?

    Do Stołu Pańskiego zapraszamy każdego, kto uwierzył w Jezusa, jako swojego Pana i Zbawiciela, a następnie wyraził tę wiarę poprzez chrzest w wieku świadomym. To podstawowe wytyczne, ale ich ramy pozostają otwarte...


  • Zgrzeszyłem. Co mam robić?

    Zgrzeszyłem. Co mam robić?

    Słowo Boże zachęca nas do chodzenia w światłości, a z drugiej strony realistycznie diagnozuje nasz stan: jeśli mówimy, że nie ma w nas żadnej niedoskonałości, kłamiemy i z Boga czynimy kłamcę.


  • Lojalność szefa?

    Lojalność szefa?

    Z łaski Bożej miałem możliwość pracy pod autorytetem człowieka, który przykładem swojego życia uświadomił mi, że lojalność jest dwuwymiarowa: wobec przełożonych i wobec podwładnych.


  • Twoje pieniądze, Boża sprawa

    Twoje pieniądze, Boża sprawa

    Pragniemy rozwoju Kościoła. Chcemy coraz szerzej głosić Ewangelię, coraz skuteczniej docierać do ludzi z Dobrą Nowiną o Jezusie. Jeśli jednak tak jest, musimy jako chrześcijanie rozmawiać o ofiarności i o naszych finansach. Nie jest to żadna demagogia, bo sama Biblia ściśle łączy stosunek do pieniędzy z pobożnością.


  • Karawana idzie dalej

    Karawana idzie dalej

    Przysłowia to przejaw mądrości ludowej, która wynika z obserwacji życia i powszechnych doświadczeń ludzi, niezależnie od czasów i szerokości geograficznej. Takie maksymy są ciagle aktualne, pouczające i inspirujące. Jednym z takich przysłów jest powiedzenie: Psy szczekają, karawana idzie dalej.


  • Megalomania

    Megalomania

    Pamiętam wypowiedź bliskiego mi pastora, która wywołała we mnie wewnętrzny sprzeciw i poczucie zażenowania. Mówiąc o bratnich kościołach ewangelicznych w Polsce, nazwał ich drobnicą. Uznałem to za przejaw jakiejś nieuzasadnionej wyznaniowej manii wielkości. Bo przecież my wszyscy jesteśmy w tym kraju wyznaniową drobnicą.


  • Integralność w kryzysie

    Integralność w kryzysie

    Co począć, kiedy przestajemy być autentyczni i zaczynamy jak aktorzy odgrywać rolę duszpasterzy, duchowych liderów, płomiennych kaznodziejów lub chrześcijańskich mistyków? Chciałbym móc powiedzieć, że wówczas wystarczy więcej się modlić i czytać Biblię, by kryzys minął. A jednak - to tak nie działa.


  • Sukces i wypalenie

    Sukces i wypalenie

    Żyjemy w czasach, w których nastawienie na sukces jest tak mocno promowane w Kościele, że wielu z nas poświęca inne obszary swojego życia, by tak czy inaczej go osiągnąć.


  • Wszyscy pielgrzymujemy

    Wszyscy pielgrzymujemy

    Gdy zaczynałem swoją przygodę z powołaniem, nie do końca byłem świadomy, w jaką drogę wyruszam. Miałem wtedy jeszcze dość idealistyczne wyobrażenie na temat Kościoła, ludzi wierzących i służby dla Pana. A okres studiów biblijnych nie tylko nie stępił, ale jeszcze bardziej wyostrzył mój apetyt na pracę w Kościele.


  • Małe piwo

    Małe piwo

    Gdy pastor Edward był młody, w czasach służby w Marynarce Wojennej, zdobył sympatię i przyjaźń ówczesnego pastora jednego ze zborów w Trójmieście.


  • Pewien człowiek...

    Pewien człowiek...

    W swoich rozmowach z pastorem Seniorem lubiłem słuchać anegdot związanych ze znanymi osobami z naszego środowiska kościelnego. Jednym z takich ludzi był pewien brat, którego poznałem jako świeżo nawrócony nastolatek.


  • Wizja: twoje dzieło nie kończy się na tobie

    Wizja: twoje dzieło nie kończy się na tobie

    Choć wizja dotyczy przyszłości, tego o czym marzymy, tego do czego dążymy, to jednak nie można o niej mówić nonszalancko, omijając przeszłość i teraźniejszość.


  • Maratończycy i sprinterzy

    Maratończycy i sprinterzy

    Ap. Paweł musiał być fanem sportu, bo w jego pismach odnajdujemy sporo metafor związanych z tą dziedziną ludzkiej aktywności. W taki właśnie sposób opisuje on swoją i naszą służbę Bogu. Czytamy o tym choćby w 2 Liście do Tymoteusza 4,7-8; 2,5 czy 1 Liście do Koryntian 9,24-27.


  • Okno i lustro

    Okno i lustro

    Są liderzy, którzy chętnie eksponują swoją służbę i swoją aktywność. Gdzie nie zajrzysz, czego nie otworzysz, oni tam zawsze są, skrupulatnie informując nas o tym, jak i gdzie okazywali swoje ciepło, miłość i zainteresowanie ludźmi i Bożym Królestwem.


  • Czy w służbie jest miejsce na ambicję?

    Czy w służbie jest miejsce na ambicję?

    Ambicja to postawa człowieka, świadomego swoich pragnień, który stawia sobie konkretne i odważne cele, i dąży do ich realizacji.


  • Bez lęku wobec wyzwania

    Bez lęku wobec wyzwania

    Obejrzałem mecz otwarcia mistrzostw świata w piłce nożnej, w którym zmierzyły się Brazylia z Chorwacją. I choć po ludzku wydawało się, że mecz może być grą do jednej bramki, to jednak nic takiego nie miało miejsca.


  • Jestem tym, kim są ludzie wokół mnie

    Jestem tym, kim są ludzie wokół mnie

    Nie byłbym tym, kim jestem,
    moja służba nie byłaby tym, czym jest,
    nie osiągnąłbym tego, co osiągnąłem,
    gdyby nie ludzie, których Bóg postawił na mojej drodze i którymi otoczył mnie w miejscu mojej służby.


  • Jak przetrwać kryzys?

    Jak przetrwać kryzys?

    Czy można odbudować relację, którą zniszczyły zaniedbania, grzech, wzajemne oskarżenia? Jak odnaleźć nadzieję w kryzysie? Od czego zacząć?


  • Wpadka

    Wpadka

    Zakochani żyjący w czystości to nie lada zjawisko w dzisiejszym świecie, a otaczająca nas kultura w żaden sposób nie wspiera takich postaw. Jeśli młodzi ludzie chcą żyć w zgodzie z Bożymi zasadami, potrzebują nie tylko własnej decyzji i pomocy Ducha Świętego, ale też realistycznego osądu sytuacji.

© Wszelkie prawa zastrzeżone. Kopiowanie zamieszczanych treści bez zezwolenia zabronione.