Apostoł Paweł stwierdził w Liście do Koryntian, iż zwiastowanie Ewangelii „w mądrości mowy” pozbawia krzyż Chrystusa mocy (1,17). Słowa te wykorzystuje się często jako młot na zwolenników racjonalnej, logicznej i elokwentnej prezentacji Ewangelii, przeciwstawiając naturalnym umiejętnościom człowieka ponadnaturalne działanie Ducha Świętego. Czy słusznie?

Nie chcę wdawać się tutaj w naukowe zawiłości ani w przydługie wywody na temat technik przekładowych. Chcę jednak zwrócić uwagę na niektóre, moim zdaniem istotne fakty i podpowiedzieć, w jaki sposób można traktować przekłady Pisma Świętego.

W Ewangelii Mateusza dziesiąty rozdział jest szczególny. Na początku Jezus przywołuje uczniów (Mt 10,1), aby wydać im kilka poleceń. Podsumowanie (Mt 11,1) kończy spotkanie. A w środku - cały dziesiąty rozdział - informacja o tym, co wydarzyło się na tej odprawie.